Do³ojcy dajomy zasej dal¹ny tekst dolnoserbski wót Wilhelma Neumanna z Wģto¹owa.
Wón hulicujo wót jadnogo wģt¹nika a jogo historije. Tekst pochada z "Pratyje
za dolno³u¾yskich Serbow" z lģta 1937.
Za la¾cej¹e lazowanje ten tekst jo hordowa³ p¶episany do latyńskich pismikow.
Poniæej przedstawiamy kolejny tekst dolno³uæycki Wilhelma Neumanna z Wietoszowa.
Opowiada on o pewnym wiatraku i jego historii. Tekst pochodzi z kalendarza
"Pratyja za dolno³u¾yskich Serbow" z 1937r.
Dla u³atwienia tekst zosta³, jak zwykle, przepisany na czcionki ³acińskie.
Gano smy gódy swģ¶ili, ale ten luby cas tak malsnje lģ¶i a mamy ¼insa 6 januara swģ¼eń t¶och kralow (Epifanija).
Ga¾ pak Jezus se bģ¹o naro¼i³ we Bethlejemje w ¾ydojskej zemji, we casu krala Herodesa, glģdaj, ga p¶i¼ochu mudre
z jut¹neje zemje do Jeruzalema a ¼achu: "¼o ga jo ten naro¼ony ¾ydojski kral?
P¶eto my smy jogo gwģzdku wi¼eli we jut¹u, a smy p¶i¹li jomu se modlit" - tak se zachopijo to evangeliom.
Chto bģchu te mudre? tak se p¹a¹amy nejpjerwjej. Wót starych casow ju¾o jo se hulicowa³o,
a¾ su krale byli, dokula¾ to kralojske dary su co¾ wóni p¶injasu, a a¾ jich jo t¶o by³o, dokula¾ wóni t¹ojaki dar ako" z³oto, wóruch a marhu pódariju.
Ten ¼insaj¹ny ¼eń ma togodla to mģ "na t¶och kralow"...
How mó¾o¶o wģcej lazowa¶ z Prjatkarskich Knig³ow Jana B. Te¹narja
Njezabydnjomy teke na na¹ogo p¶ija¶ela ze Serbiskeje, z Loznicy, kótry¾ swģ¶i gódy po starem Julianskem kalendarju.
Dragi Mirko! Zdravi!
Mir Bo¾i! Hristos se rodi!
Sve najbolje!
Dolne £uæyce na pocz±tku roku maj± zwyczaj nazywany HOKLAPNICA.
Spo³eczno¶ę wiejska omawia z³e i dobre zdarzenia oraz dokonania roku ubieg³ego i "odklepuje" stary rok.
W Smogorjowie-Prjawoz bździe siź mówi³o siź o budowie nowego mostu nad Nordumfluter,
tymczasowej budowie jazów lub placu zabaw w Smogorjowie, albo rewitalizacji starej szko³y w Prjawoz/ Fehrow.
Dlatego rada gminy i obywatele zapraszaj± na tradycyjn± Hoklapnica w dniu 20.01.2012 dla czź¶ci miejscowo¶ci Schmogrow
oko³o godz.19.00 do restauracji Marrack i na 03.03.2012 dla czź¶ci miejscowo¶ci Fehrow/Prjawoz oko³o godz. 19.30 na Sportlerheim (dom sportu).
Sprawozdania z Hoklapnicy bźd± w miejscowej gazecie -Lausitzer Rundschau.
Nazwa "Hoklapnica" by³a po wojnie pisana "Woklapnica" - równieæ w mediach niemieckich.
Obecnie, w wyniku starań tradycyjnego towarzystwa "Ponaszemu", powrócono do starej pisowni przynajmniej w niektórych mediach.
"¬insa jo Bog nam hobra¼i³ wósebny swģ¼eń.
Ten ¼insaj¹ny ¼eń jo p¶ed w¹yknymi drugimi swģty Bó¾y dar
a togodla su na¹e stare serbske wó¶cy ak su ze ¶amneje nocy
togo tataństwa se hobro¶ili k Jezu Kristusu, jomu dali wósebne mģ: "Bó¾y ¼ģń".
Na tom dnju jo ten njebjaski Wó¶c swójo njebjo wótwori³ a jo swójogo nejlub¹ego Syna pós³a³ do togo swģta."
Wót na¹ogo Casnikarika - chto to jo, ju¾o dej¶o wģ¼e¶, jo p¶i¹³a wjaso³a powģsę
a to z rģdnymi hobrazami (video) kak serske lu¼e z ma³kimi ¼i¶imi serski se rozgranjaju. Glģdaj¶o sami:
¬ins ty¼eń wi¼echmy Jana, togo dupjarja, ka¾ sej¼e¹o we popaj¼eństwie a da Jezusa p¹a¹a¶: sy ty ten, ken¾ p¶i¶ derbi, abo derbimy na drugego caka¶? ¬insa wi¼imy zasej hupos³anych botow, ken¾ p¶idu z wósebnym p¹a¹anim, ale ¼insa njejsu hupos³ane wót Jana, ale wót tych ¾ydow. Gano jo Jan da³ p¹a¹a¶, a ¼insa p¹a¹aju jogo, ab wótegrono dawa³. A s³y¹ęo, kake wótegrono, kak wģste, kak zjawne, kak póni¾ne wón dajo: ja njejsom Kristus, dani¾ Elias, dani¾ profet, ja njejsom nic ako g³os wó³ajucego we pusęinje, ja p¶igotuju tomu Jagnje¶eju Bó¾emu tu drogu. To jo p¹awa wģra a p¹awe znankstwo. Mó¾o¹li ty tosame wót se a togo Wimo¾nika groni¶ a hopoznani¶, ga ma¹ ¾ognowany cas togo p¶ichoda a mó¾o¹ se wjaseli¶ na te swģte gódy, a twója hut¹oba bu¼o z teju manju swģtych jan¼elow a z teju manju wģrjecych k¶esęijanow na zemji chwalecy a ¼ekujcy spiwa¶:
"Cesę bu¼i Bógu we tej hu¹ynje a na zemji mģr a nad c³owjekami dobre spódobanje!"
To ¼insaj¹ne evangelijom jo jadno z tych nejrģdnjej¹ych a nejlubosnjej¹ych. Jana, togo dupjarja, wi¼imy we tomsamem, jak wón s³aby buwa we wģrje a se njam¹o do tych drogow a togo cynjenja Jezu Christusa namaka¶. Ale ga¾ taki mu¾, wót kótrego¾ ten Knģz sam hopoznanijo, "a¾ wót ¹yknych, ken¾ wót ¾eńskich su poro¼one, njejo p¶i¹e³, ken¾ wģt¹y by³, ak Jan ten dupjar"; ga¾ taki mu¾, kótry¾ togo Knģza jo dupi³ a jo wi¼e³ togo Swģtego Ducha do³ójp¶iducego a jo s³y¹a³ ten g³os z njebja wó³ajucy: "to jo mój luby Syn, na kótrym¾ ja spódobanje mam"; ga¾ taki mu¾ ken¾ njep¶estawajucy we pusęinje starym a m³odym, bogatym a chudym, Farizerjarjam a Sadducejarjam jo prjatkowa³: "Cyń¶o pokutu, to njebjaske krajejstwo jo se p¶ibli¾a³o!" - ga¾ taki mu¾ s³aby buwa a p¹a¹a: "Sy ty ten, ken¾ p¶i¶ derbi, abo derbimy drugego docaka¶?" - kak móga³ ja chudy grģ¹nik se ¼iwa¶, a¾ tek na mnjo p¶idu casy, ¼o¾ njebjo se za¶amnijo a ¼o¾ njesęerpnosę móju hut¹obu zap¶imģjo...
Na prģdnej nje¼eli P¶ichoda jo ten Knģz Jezus nam da³ zapowģda¶
kak wón wót nowotki zasej co k' nam p¶i¶ mi³osęiwy z Bó¾eju gnadu a lubosęu, tak jo wón ju¾o
cesto k' nam p¶ichada³, tak jo wón k' nam w¹yknym p¶i¹e³ wót na¹eje m³odosęi how ku¾de lģto
we swójom swģtem s³owje, tak we swģtem dupjenju, tak we swģtem Bó¾em bli¼e.
Swójej ruce wón hustrjejo za nami a a p¶ijaznje wón klapjo nam do ¼urji, nas lubosnje napominajucy:
"glģdaj, ja stojm p¶ed æurjami a klapam, ¼o¾ nģcht mój g³os bu¼o s³y¹a¶ a ¼urja wótwori¶,
k' tomu budu ja nut¶ hy¶ a wjacerju z nim ¼ar¾a¶ a wón ze mnu". (Zjaw'. 3, 18)